TWOJE ZDROWIE
Pacjenci z zaburzeniami czynności tarczycy często zgłaszają problemy z nastrojem i funkcjami poznawczymi1. Już w 1825 roku C. H. Parry opisał zależność między zaburzeniami czynności tarczycy a zmianami nastroju1.
Niektóre objawy zaburzeń czynności tarczycy mogą być podobne do objawów obserwowanych w depresji lub zaburzeniach lękowych. Do objawów najczęściej związanych z niedoczynnością tarczycy należą problemy z pamięcią (zapominanie), zmęczenie, spowolnienie myślenia i trudności z koncentracją oraz wahania nastroju, przy czym dominującym objawem jest przygnębienie2. Niepokój, rozdrażnienie, dysforia, wahania nastroju i problemy z koncentracją są typowymi objawami towarzyszącymi nadczynności tarczycy1. U tych osób obserwuje się również spadek libido3.
Około 60% osób z nadczynnością tarczycy doświadcza zaburzeń lękowych, a u 31–69% mogą występować objawy depresyjne1. Depresję często obserwuje się również u pacjentów z niedoczynnością tarczycy, a 40% chorych potwierdza w wywiadzie obecność jednej z postaci zaburzeń depresyjnych2.
U 1–4% pacjentów z zaburzeniami nastroju stwierdza się niedoczynność tarczycy, a subkliniczną postać tej choroby stwierdza się u 4–40% osób w tej grupie1. Dlatego też Amerykańskie Towarzystwo Endokrynologii Klinicznej i Amerykańskie Towarzystwo Tyreologiczne zalecają, aby: „U każdego pacjenta z objawami depresyjnymi rozważyć przeprowadzenie diagnostyki w kierunku subklinicznej lub jawnej niedoczynności tarczycy1”.
Osoby z nadczynnością lub niedoczynnością tarczycy są narażone na występowanie pewnej postaci zaburzeń lękowych i depresji1. W przypadku niedoczynnej tarczycy istnieje większe ryzyko rozwoju depresji2. Dobra wiadomość jest taka, że u większości pacjentów zaburzenia nastroju i problemy poznawcze ustępują podczas skutecznego leczenia choroby tarczycy2,4. Jeśli chorujesz na niedoczynność tarczycy, prawdopodobnie lekarz przepisze ci lek, który pozwoli unormować pracę narządu5. Jeśli masz nadczynność tarczycy, zostanie ci zaproponowana jedna z następujących opcji leczenia: leki przeciwtarczycowe, leczenie radiojodem lub operacyjne usunięcie części albo całości tarczycy5. Po unormowaniu stężenia hormonów tarczycy u większości pacjentów obserwuje się poprawę samopoczucia i objawów2.
